Τετάρτη, 8 Ιουνίου 2011

O χαμένος φίλος..........

Ανοίγοντας το ημερολόγιο και γυρνάω σελίδες, ξαφνικά το μάτι μου πέφτει σε μια σημείωση σε μια μελανή σελίδα στην ιστορία της ζωής μου. Το μελάνι διαβρωμένο από δάκρυα που κύλησαν καθώς έγραφα αυτές της σελίδες στο ημερολόγιο της μικρής μου ηλικίας. Και κάθομαι και αρχίζω το διάβασμα χώρις να το θέλω. Κι ώμος θυμάμαι τόσο έντονα εκείνη την πτυχή της ζωής μου σαν σήμερα.



<<Μια μέρα τόσο ωραία τόσο προβλέψιμη που τίποτα δεν προμήνυε κάτι άσχημο και ώμος ποίος θα το φαντάζονταν ό,τι θα συνέβαινε κάτι τόσο κακό.       Μετά από ένα διασκεδαστικό πρωινό τελικά η μέρα τελειώνει τόσο άσχημα χάνοντας ένα φίλο για τόσο ασήμαντα θέματα. Των θεωρούσα καλό φίλο αλλά για άλλη μια φορά έπεσα θύμα από την αφέλεια μου και την τυφλή εμπιστοσύνη που έδειξα σε αυτό το άτομο>>



Καθώς τα διάβαζα αυτά και ταξίδευα σε αυτές της αναμνήσεις άρχισα να κλαίω και να αλιόνω το μελάνι της σελίδας ακόμη περισότερο, πέταξα το ημερολόγιο και κοιμίθικα με της αναμνήσεις να σβίνωνται από την μνήμη μου και με ένα όνειρο που ήθελα να γίνει πραγματικότητα

4 σχόλια:

  1. Βασισμένω σε πραγμαατικά γεγονότα που πλίγωσαν την ψυχή μου τόσο έντωνα.......

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Χρόνια Πολλά!
    οι γιορτές να σου φέρουν χαρά στην καρδιά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. καλή χρονιά.
    να κάψεις φέτος καρδιές!

    ΑπάντησηΔιαγραφή